บ้านใกล้เรือนเคียง
posted on 22 Mar 2010 21:01 by patata“เอ้อ ไอ้อาจารย์ เย็นนี้ไอ้ช้างมันชวนกินเหล้าที่บ้านมันไปด้วยกันดิ
ไม่ได้กินเหล้ากะมึงนานแล้วนะ”
เออ คุณลันครับ แล้วไอ้ที่คุณมานั่งกินกับผมเมื่อวานซืนที่บ้านจนเกือบเช้าเนี่ย
เรียกว่าน้ำใบเตยหรอครับคิดได้ดังนั้นผมก็ส่งเสียง อือออ ตกลงไปกับมัน
พร้อมทั้งบอกให้มันไปเจอผมแล้วให้มันจอดรถที่บ้านผมเลย
จะได้กันที่ไว้ให้ เนื่องจากบ้านของเจ้าภาพคืนนี้อยู่ห่างจากบ้านผมไปเพียง 4 -5 หลังเท่านั้น
อีกทั้งจากชื่อคนชวนผมก็พอเดาได้ว่าจากการกินเหล้าธรรมดา
น่าจะเป็นงานเลี้ยงขนาดย่อมที่มีเพื่อนเก่าไม่ต่ำกว่ายี่สิบคนแน่นอน
และบ้านผมก็จะกลายเป็นที่จอดรถไปโดยปริยาย
วงเหล้าคืนนั้นเป็นงานรวมรุ่นอย่างที่ผมคาดคะเนไว้ไม่มีผิด
กลุ่มเพื่อนสนิทผมมากันครบทุกคน สมกับเป็นโปรเจคของไอ้ช้างจริงข
นาดไอ้เจ้าที่ยุ่งแสนยุ่งในการสืบต่อธุรกิจของที่บ้าน ไอ้ช้างยังลากมาได้
นับถือเสียจริงๆ ผมเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับถือเหล้ายี่ห้อนอกราคาแพง
ที่ผมถือวิสาสะหยิบมาจากตู้เหล้าของคุณพ่อไอ้ลันสร้างความชอบธรรมในการกระทำนั้น
ให้ผมว่านานๆกินที พ่อคงเข้าใจ....เอ้อลันครับ อาทิตย์ที่แล้วกูก็เพิ่งหยิบมาให้มึงนะครับ
การพบกันของกลุ่มเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนานย่อมเต็มไปด้วยความครึกครื้น
จากเสียงดนตรีที่ดังออกมาจากเครื่องเสียงชั้นเลิศราวกับว่าอยู่ในผับใดผับหนึ่งใจกลางเมือง
รวมทั้งเสียงคุย และเสียง ตะโกนโหวกเหวกแบบไม่เกรงใจฟ้าดิน
และเสียงหนึ่งในนั้นก็เป็นเสียงของผมเอง แสดงให้เห็นถึงดีกรีของแอลกอฮอล์ที่แล่นพล่าน
อยู่ในกระแสเลือดของผมและเพื่อนพ้อง...
ปกติผมเรียบร้อยนะครับเรียบร้อยในแบบที่เพื่อนทุกคนต่างลงความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่า
“ใครเป็นลูกศิษย์ไอ้อาจารย์มัน ซวยฉิบหาย”
หรือ “มึงลาออกเหอะหวะ เสียชื่อคณะ เสียชื่อมหาลัยเค้า”
ครับผมรู้ครับ ว่าเพื่อนๆรักผมมาก
ผมเดินเซ็งๆไปเปิดประตูรั้วหลังจากที่ใครก็ไม่รู้มากดออดเอาตอนเกือบๆตีหนึ่ง
ในขณะที่เจ้าของบ้านที่กำลังติดพันในวงไพ่และออกตัวว่าไปสามารถปลีกตัวไปไหนได้
“ไอ้อาจารย์มึงอยู่ใกล้ประตูสุด ไปเปิด”นั่น...สั่งครับสั่ง
โอเคครับ...นี่ผมมึนๆแล้วนะเนี่ยผมถึงยอมทำตามที่มันพูด
ระหว่างทางจากประตูบ้านเดินออกไปที่ประตูรั้ว ผมรู้สึกได้ว่าผมเดินไม่ค่อยตรงแล้วครับ
ฤทธิ์เบียร์ ไวน์ และวิสกี้ ลงไปตีกันอยู่ในช่องท้องทำให้เครื่องในของผม
เต้นระบำตามจังหวะเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มภายในบ้าน
ทันทีที่ผมเปิดประตูรั้ว
ใบหน้าที่คุ้นใจ ใบหน้าที่สองสามวันมานี้มักแวบขึ้นมาในมโนภาพของผม
ก็พลันปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมกันโทรศัพท์มือถือในมือ
พร้อมกับพูดด้วยเสียงราบเรียบ เข้ากับใบหน้าบึ้งตึงของเธอ ว่าให้พวกผมเงียบๆหรือจะให้เธอแจ้งตำรวจ
เวรกรรมครับผมยังไม่ทันได้ทำแต้มให้เธอประทับใจเลย
ดูท่าว่าวันนี้จะโดนตัดแต้มจนติดลบแล้วกระมัง
แหม....เกลียดไอ้ช้างซะจริง!